Life Streaming

2010-04-29T08:54:00.000-07:00

work in progress
29/04/2010
posted by caroline

2010-04-28T13:31:00.000-07:00

protection
24/04/2010
posted by caroline

2010-04-12T21:38:00.000-07:00

monitored?
09/04/2010
posted by caroline

2010-04-07T07:24:00.000-07:00

church
07/04/2010
posted by caroline

2010-04-03T10:48:00.000-07:00

processing

Second day of rehearsals with the whole group of local performers. The nice surprise were seven new faces who pitched up at the hotel and wanted to join the process. At midday, we had to tell five of the seven that their English skills did not meet the project's requirements. Great news in fact, considering that we are getting more and more nervous that we will not find enough people who speak and/or write English very well, can work with a computer and on top of that are curious to participate in a theatre performance. Up until this point we have managed to recruit seventeen wonderful people and to tell a lot of wonderful people that they don't match the profile.
This is not a social project, but a piece of theatre, that simply can't do without these skills. D. explains our situation, saying that those who have the required qualifications, could take on any kind of job in this country - and probably make more money elsewhere. In turn, there are many who are interested, including those for whom the fees alone would be a reason to join, but who simply don't have the required skills. I realise that we demand a lot. I get confused. We are told that an unknown Dutch theatre company doesn't sound like a reference. We are running out of ideas. I hit rock bottom as D. tells us that the only way we can find more people, is that he and our other local collegues ask their friends to do them a favour.
Caroline

2010-03-30T08:45:00.000-07:00

on the road
30/03/2010
posted by caroline

2010-03-29T20:54:00.000-07:00

kitchen
28/03/2010
posted by caroline

2010-03-29T11:59:00.000-07:00

2010-03-29T08:52:00.000-07:00

buying umbrellas
27/03/2010
posted by dries

2010-03-24T23:22:00.000-07:00

withering obituary
25/03/2010
posted by caroline

2010-03-22T00:53:00.000-07:00

this morning at 11:32 am
22/03/2010
posted by dries

2010-03-20T07:06:00.000-07:00

18/03/2010
posted by caroline

2010-03-17T10:23:00.000-07:00

Gisteren de eerste keer gaan twijfelen aan het gemak waarmee ik lijk te kunnen gaan samenwerken met mensen hier. Gedeeltelijk komen de performers uit de hoofdstad, deze mensen zijn in veel opzichten westers. Er zijn zogezegd geen taboes, alles lijkt bespreekbaar. Een gedeelte van de groep, die ik nog niet heb ontmoet, komt echter uit de locale gemeenschap. Het zijn juist de mensen waar ik graag mee zou werken, waarmee ik op zoek zou willen gaan naar een verbinding. Volgens D., productieleider, zijn dit het soort mensen dat wel taboes heeft, maar die niet meldt tot het moment dat ze exploderen. Het is geen kwestie van zaken bespreken, maar eerder van omzichtig vermijden. Het ligt niet in mijn aard, om problemen te zien waar ze nog niet zijn. In de zoektocht naar een connectie wil ik fouten kunnen maken, elkaar echt ontmoeten, gesprekken voeren. Het gevoel hebben dat we samen de voorstelling maken. Dat betekent dat we elkaar deelgenoot moeten kunnen maken van onze gedachten en ideeen, volgens D. niet de gewoonte en de sterkste kant van dat gedeelte van de groep. J. is mijn regie-assistent hier, hij onderhoudt contact met de performers, en zegt dat D. beren op de weg ziet. Alles is bespreekbaar volgens hem. Als mensen taboes hebben en we creeren een veilige werkomgeving, geven ze dat vanzelf aan. J. komt zelf uit de hoofdstad, maar ik besluit zijn analyse te volgen. We gaan het meemaken.

2010-03-13T10:54:00.000-08:00

Een tafeltje in een klein hotel aan zee, 8000 kilometer van Amsterdam. Na 13 maanden, hetzelfde tafeltje waar ik zat tijdens mijn eerste verblijf in 2009. Op uitnodiging voor het maken van een voorstelling van, met en door mensen die hier wonen en niet vanzelfsprekend met theater in contact komen. In het land is geen theaterschool. Voorstellingen die ik hier tot nu toe gezien heb zouden we in Nederland eerder als folklore bestempelen. Maar ik hoor dat er in de hoofdstad, zo'n 3 uur hiervandaan, wel veel gebeurt. Ik ga het proberen te zien.

Het leven hier is vertrouwd en soms moeilijk te begrijpen.
Gisteren werd C. de uitbater van het hotel opgepakt door de politie en voor een paar uur in de gevangenis gezet omdat er iets niet scheen te kloppen met zijn alcoholvergunning. C. is een geweldig persoon, in en in goed, die leeft volgens de stricte gedachten van zijn geloof. Dat juist hij zat opgesloten met honderd man in een ruimte van 8 m2 was nogal een schok. Geen unicum, hij had er eerder moeten zitten vertelde hij.
Een westers meisje rende gisteren gillend van het terras omdat een plaatselijke bewoner, met haar in zicht, stond te masturberen.
De zee, het strand, het eten, de fruitsapjes zijn vertrouwd evenals de chaos in het verkeer.
De eerste gesprekken met acteurs zijn inspirerend en voelen vertrouwd. Ze lijken me erg kritisch. De angst te respectvolle mensen te treffen, gaat vooralsnog niet op. Ik vraag me eerder af of ik ze kan geven wat ze verwachten. Het voelt als werken in Amsterdam.
Gegeten met mes en vork vooralsnog.

2010-03-13T10:09:00.000-08:00

13 maart 2010.
Het eerste wat ik hier schrijf vanaf mijn onderkomen voor Life Streaming. De afgelopen weken heb ik besloten in publiciteit rondom het project te verzwijgen waar ik ben. Ik denk dat jij als toeschouwer (mocht je dat van plan zijn te worden) beter niet kunt weten met wie of wat je straks in verbinding staat. Hoe minder je daarover leest, hoe beter het is. Hoe opener de blik. In de hoop dat mensen hun nieuwsgierigheid kunnen bedwingen, en niet gaan googelen op berichtjes die we niet meer kunnen verwijderen, ga ik proberen te schrijven over een land, een dorp, een hotel en vooral over de mensen die ik hier tref, zonder traceerbare geografische details. Geen eenvoudige opdracht als je een blog bijhoudt, dat ik met name wilde gebruiken om niet omzichtig, ongecensureerd een verslag bij te houden. De gedachte dat ik straks eerst mijn woorden moet gaan scannen op traceerbaarheid irriteert me. Ik heb het zelf bedacht. Laten we kijken hoever ik kom.